Eskiden herşey benim için çok kolaydı.Çocukluğumdan itibaren yani kendimi fark etmeye başladığım andan itibaren hayal kurma gücümün ne kadar yüksek olduğunu bizzat yaşayarak gördüm.Ve hatta ilk gençlik yıllarımda kurduğum hayallerin hayatımın planı olarak bana geri dönmesi beni hem şaşırtıp hem de istediklerim hep oluyor sevincine boğuyordu.
Hayal kurmak o zamanlar benim için yatağa uzanıp uzuuun uzun derinlemesine bir resim çizmek ve o resmin içinde tüm gerçekliği bilfiil yaşamaktı.Yani kurduğum dünyanın içindeki tüm renkleri, tüm duyguları , tüm lezzetleri ve tüm olmasını istediklerimi birer nakış gibi işlemek.
Bu hayalleri kurduktan sonra o kadar mutlu devam ederdim ki günlük yaşamıma:-) Bu benim için neredeyse günlük bir ritüeldi.Hatta çok sevdiğim bir hayalime kaldığım yerden veya en baştan tekrar tekrar başlayarak devam ederdim.Geliştirir, düzeltir, en mükemmel halini hafızama nakşederdim.Şimdi anlatırken bile çok çok mutluluk duyuyorum sizlerle paylaştığım için.
Yıllar içerisinde bilimin de yön değiştirmesi ve quantum mekaniğinin daha iyi anlaşılması ile ortaya çıkan fikirler ve yapıtlar benim o zamanlar bilmeden ne kadar doğru şeyler yaptığımı anlamama ışık tutuyor.Her geçen gün yepyeni bilimsel verilere ulaşıyorum ve çok mutlu oluyorum.
Çocukken dünyada aç, acı çeken, çirkin, ailesiz insanların var olması beni çok üzerdi.Hep sorgulardım.Neden dünya savaşlarla dolu, neden açlık var, neden neden??? Çok uzun süre kendimi yıpratacak derecede bunları düşünüp elimden gelen yardımı insanlara vermeye çalıştım.Elimden maddi yardım gelmezdi.Ben de insanların sorun olarak gördükleri konularda onlara manevi destek olmaya çalıştım. Herkesin tüm olumsuzluklara rağmen bunların içindeki olumluyu yani ışığı bulmasını istedim.
Bu sorgulamam hala devam ediyor ama yön değiştirdi. O zamanki kadar acı çekmiyorum.Çünkü varolan herşeyin dünya üzerinde dünya ile birlikte titreşen varlıkların kollektif bilincinin oluşturduğu gerçeklik olduğunu biliyorum. Hepimizin titreşimsel olarak birbirimizle bağımız olduğunu ve birbirimizi etkilediğimizi biliyorum.Hepimizin tekin parçası olduğumuzu biliyorum.Tüm bunlar bendeki ışığı daha da parlak hale getiriyor.Çünkü umut vadediyor.
Bütün bunların bugün yapmaya başladığım meditasyonla ne ilgisi var diye soranlarınız için ;
çünkü artık tekin parçası olarak eskiden olduğu gibi hayallerimin içinde mutluluk duygusuna sarılmak , bakış açımı genişletmek ve mutluluk duygusunun bende yarattığı titreşim frekansını evrene göndermek istiyorum. Böylece bütünün hayrına bir adım atmış oldum ve etrafıma ışık saçmaya karar verdim.
Meditasyon yaparken o kadar rahatladım ve mutlu oldum ki anlatamam.İçimde bir genişleme ferahlık herşeyi yapabileceğime dair bir inanç ışığı belirdi ve hala içimde :-)
Paylaşacak çok şey var evrendeki galaksiler kadar çok:-))
Varolan herkesi ve herşeyi seviyorum
Didem
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder